Álvaro de Campos – In de stilte van de nacht   In de stilte van de nacht, wanneer alles niets is en de geluiden die de stilte bevat de stilte zelf zijn, denk ik aan jou, dan, alleen bij mezelf, stilstaand reiziger op weg naar God, denk ik zinloos aan jou.   Al wat voorbij

Angola Vijftig

Angola Vijftig. Die nacht droomde Lídia over de zee. Een diepe, doorzichtige zee vol trage wezens die gemaakt leken van hetzelfde weemoedige licht als je hebt in de schemering. Lídia wist niet waar ze was, maar ze wist wel dat die wezens kwallen waren.           Het eerste wat ze zag toen ze haar ogen opende

Luís Vaz de Camões – Twee sonnetten

Camões schreef veel, heel veel over de liefde. Veel eerbetoon, veel huldeblijk, veel sentiment – maar ook veel keerzijde, ergernis en wrevel. Uit die laatste portefeuille hier op zijn dag, 10 juni 2025, twee staaltjes. Met zang van Amália Rodrigues, want ja, het is allemaal fado hè? En de foto’s zijn van Ana Carvalho. 1